Ja hoor daar is ie weer met zijn stijgvallen, maar dit keer is het toch even anders.
In 2023 hadden we ook dit project draaien om te kijken of blauwalgen na de winter uit de bodem zouden kunnen opstijgen.
Daarvoor hadden we drie grote drinkflessen geplaatst, waar de bodem uitgezaagd was en een monsterpot op de dop was gemonteerd.
Deze flessen waren net boven de bodem geplaats, zodat er wat verse aanvoer van water mogelijk zou zijn.
Inderdaad bleken de monsterpotjes gevuld te worden met blauwalgen die een positief drijfvermogen hadden.
Eerst verscheen er een blauwalg soort met de naam Dolichospermum en daarna kwam al snel weer die bekende Microcystis. Dat kun je verder lezen in dit blogje: Stijgval plaatsing.
We hadden echter nog twee vallen te plaatsen en zo moest er een plan gemaakt worden om de vallen makkelijk terug te kunnen vinden bij slecht zicht. Op basis van een bathymetrische kaart en een gok hoop ik dat we de vallen correct kunnen plaatsen.
Dick vroeg nog hoelang het duikje zou duren en ik gokte een uur. Zo staan we bij de waterkant en we maken ons klaar voor de duik. Dick heeft zijn DPV mee waarop we een val kunnen schuiven. Ik heb mijn nieuwe accupak van mijn DPV nog niet en moet ouderwets vinnen. Ik scoor nog twee stokken om wat lijn aan te kunnen vastmaken.
De eerste aanblik onderwater is diep teleurstellend! Mijn hemel, het water is geelbruin of bruingeel en heel melkachtig of mistig of nou ja, geef het een naam; Slootwater dus.
Dat beloofd wat, maar eenmaal onder de 2,5 meter diepte blijkt het zicht waanzinnig goed!
Ik hou een fles met stokken vast en zwem zo snel mogelijk door. Tussen de zeilboot en kabelhaspel ligt een een dode karper. Best een grote en lijkt nog niet zo heel lang dood.
We gaan gauw verder en met een 15 minuten zijn we bij de eerste stijgval die we 25 januari al hadden geplaatst. Van daaruit zwemmen we een 10 minuten verder en maken op een punt met een lijn een jump lijntje. Het spoeltje is niet lang genoeg, maar we bereiken een diepte van 16 meter. Het lijntje maak ik vast aan een stok en druk deze in de bodem. Woelt al enorm veel stof op. Ook Val nummer 3 druk ik in de bodem en we zien even helemaal niks meer. Even uit de wolk seint Dick of ie zijn GPS moet uitrollen. Ja, Doen!!!
Terwijl we wachten op een gps fix zoek ik mij suf naar dat lijntje. Waar is dat ding nou joh?
Het stof zakt wat en aha daar is de lijn en Dick.
Mijn handen worden ook wat fris. Op naar de volgende spoel. Die maak ik vast en rol die Westwaards uit. Die spoel is iets langer en dat komt goed uit. Op 8,5 meter diepte planten we stijgval nummer 2.
Met een noodgang weer terug in de “Robin H” modus. We kunnen de Sale helemaal zien liggen van een afstand notabene. Daar maak ik nog even de stationsfoto’s MP8.
Aangezien we ook langs station MP5 komen neem ik die ook mee.
Precies op de 60e minuut komen we bij de kant uit.
Wederom een zeer productief duikje met koffie en koek na.
Dus als je drinkwaterflessen ziet staan, graag met rust laten voor het project wat ongeveer t/m oktober kan duren afhankelijk van de resultaten.
